De Excellentieparadox

NRC Handelsblad, dinsdag 02/07/2013, pagina 15:

"Wie geen toptalent is kan doodvallen. Dat is de filosofie die zich als een olievlek uitbreidt over Nederlandse hogescholen en universiteiten, en die schadelijk is voor Nederland. Het algemene opleidingsniveau in Nederland zal dalen als gevolg van de huidige eenzijdige, overspannen focus op excellentie in het onderwijs.  

Sinds een aantal jaren geven hogescholen en universiteiten aan studenten die in het eerste jaar onvoldoende studiepunten halen een ‘bindend studie advies’ (bsa) of bindend afwijzend studieadvies (bas). Dat betekent dat ze van de opleiding verwijderd worden en hun hele leven die opleiding niet meer mogen volgen. Je hebt je kans gehad, punten niet gehaald – oprotten. Voorgoed."

Een ander aspect van de kwaliteitsfetisj bij het hoger onderwijs is de fixatie op slagingspercentages. Bij een goed onderwijs horen kennelijk ook hoge slagingspercentages (of schuilt er een financieel motief achter deze kwaliteitsnorm). Bij vele hogescholen en universiteiten geldt dan naast de (ogenschijnlijk) strenge bsa-norm, ook een strenge (maar niet altijd formele) slagingsnorm: 60 a 70 procent van de eerstejaarsstudenten moeten het eerste studiejaar halen en naar het tweede studiejaar doorstromen.

De gevolgen van deze normen-combinatie voor de onderwijskwaliteit zijn niet moeilijk te begrijpen: De topkwaliteitsfetisj bij het hoger onderwijs geeft een sterke en structurele prikkel om de onderwijsnormen te verlagen, zeker bij gelijk blijven van belangrijke randvoorwaarden zoals het niveau van het middelbare onderwijs, personeel ed. En deze perverse prikkel wordt alleen maar sterker naarmate de bsa-norm omhoog gedreven wordt (en die norm wordt al, onder het mom van excellentie, steeds hoger gedreven).

Met andere worden, naar mate hoge scholen en universiteiten het hedendaagse excellentie-ideaal benaderen, des te lager de onderwijskwaliteit is die ze moeten leveren. En naarmate de onderwijskwaliteit in dat soort instellingen hoger wordt, naarmate de inhoudelijke normen die ze aan studenten (en docenten!) stellen hoger  worden, hoe lager hun score op de excellentie-schaal wordt.

Wil iemand a.u.b. de minister bellen?

Hoezo Revolutie?

Elsevier.nl, woensdag 03/07/2013:

"Het leger van Egypte heeft tanks gestuurd naar pro-Morsi-demonstraties in de hoofdstad Caïro. President Mohamed Morsi zou niet meer betrokken zijn bij het overleg over hoe het nu verder moet met het land." (lees hier)

Egypte staat aan de vooravond van weer een revolutie, de derde (of tweede, afhankelijk van wat je als revolutie telt) in minder dan drie jaar tijd. Maar in Lalaland blijft alles zoals het altijd geweest is.

 

Onze kwaliteitsmedia, die ons de ‘Arabische lente’ hebben willen verkopen, blijven verhalen van geweld, onderdrukking en economische ontwrichting brengen en deze contradictie valt hen niet eens op. De onnozele ideologen, die achter academische titels en wetenschappelijke instituties schuilgaan en die ons in de democratische intenties van de moslimbroederschap wilden laten geloven, blijven de werkelijkheid steeds verder naar hun theoretische denkbeelden toe schrijven. De hordes diplomaten en deskundigen die deze toestanden nooit hebben zien aankomen, blijven hun nutteloze rapporten en beleidsadviezen produceren. De krantenredacties, die Morsi en zijn blije moslimbroeders zo graag wilden witwassen, blijven hun Trouwe lezers in hun bijgeloof bevestigen. En de politici die de zakken van de theocraten van de moslimbroeders met miljarden aan belastinggeld hebben gespekt, blijven vrede en rechtvaardigheid prediken.

 

Hoezo revolutie?

Gekleed Zwemmen In De Hofvijver

FD.nl, vrijdag 21/06/2013:

"Het kabinet heeft 54 actiepunten waarmee het de Europese Unie 'bescheidener, soberder en tegelijkertijd effectiever' wil maken.Dat staat in een brief die minister Frans Timmermans [...] vrijdag aan de Tweede Kamer heeft gestuurd [...]. 

De aanpak van het kabinet lijkt niet heel radicaal omdat er geen sprake zal zijn van overdracht van bevoegdheden van Brussel naar Den Haag. Ook kiest Timmermans er niet voor om voor zogeheten opt-outs te bepleiten, waarmee Nederland een uitzonderingspositie op bepaalde Europese regelgeving zou kunnen krijgen [...]" (lees hier)

Stel je het volgende voor: Je loopt  's avonds langs de Hofvijver in Den Haag. Achter je hoor je plotseling onduidelijk gekletter en gemompel. Je draait je instinctief om en tot je grote verbazing zie je Frans Timmermans de Hofvijver in fietsen. En ondanks dat de heer Timmermans zijn zwemdiploma cum laude heeft behaald lijkt hij deze keer te gaan zakken voor het onderdeel gekleed zwemmen met een fiets tussen de benen (hij is kennelijk nog niet volledig bekomen van de berichten over de honderden miljoenen aan Europese steun die Morsi en de Egyptische broeders lijken te hebben "kwijtgeraakt").

In dat geval zou je twee dingen kunnen doen: Ingrijpen om de heer Timmermans te redden, of niet ingrijpen. Het lijkt me vanzelfsprekend dat ieder weldenkend mens in dat geval voor het eerste alternatief zou hebben gekozen. Je laat minister Timmermans toch niet in de Hofvijver verdrinken. Als je in dat geval zou hebben gekozen om niet in te grijpen zou je vrijwel zeker ook geen nuchtere en redelijke man/vrouw genoemd worden. En als je in die situatie in plaats van ingrijpen ook nog met een lijst van 54 actiepunten zou zijn gekomen om gekleed zwemmen met een fiets tussen de benen in Europa te verbeteren, dan zou je zeer waarschijnlijk die avond in het gesticht hebben geëindigd.

Het is daarom opvallend dat de heer Timmermans wel weg komt met zijn lijstje. En dit zegt meer over ons, de Nederlandse kiezers, dan over hem.

Wetenschapsidols

Er is kennelijke een nieuwe wetenschappelijke revolutie gaande:

"In zijn lustrumrede - die hij uitsprak vanaf de preekstoel - pleitte hoogleraar Bas Bloem voor een ‘Radboudrevolutie'. Volgens Bloem is er vernieuwd vertrouwen nodig in wetenschappers en de wetenschap. De wetenschap is nu een gesloten bolwerk, aldus Bloem, en zij moet transparant en toegankelijk worden en rekenschap afleggen aan de samenleving. Volgens Bloem moet de universiteit toe naar een systeem waarin data via allerlei kanalen worden verzameld en ook weer ‘uitgedeeld' en waarin bijvoorbeeld ook burgers - of om in zijn vakgebied te blijven: patiënten - geld bij elkaar brengen voor onderzoek om zo meer invloed uit oefenen op wat er wordt onderzocht. Hij noemt dat ‘participerende wetenschap'." (lees hier)

De wetenschap moet rekenschap afleggen aan de samenleving. Wat moeten we hierbij voorstellen? Gaan we dan in de volgende verkiezingen stemmen over de onderzoeksvragen die de wetenschap de komende vier jaar bezig zouden moeten houden? Of worden de onderzoeksvragen die onze universiteit moeten zien te beantwoorden voortaan op het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap bedacht en door het parlement goedgekeurd? Moeten universiteiten eens in zoveel jaren misschien aantonen dat ze voldoende nuttige ontdekkingen en uitvindingen hebben gedaan, maatschappelijke problemen hebben opgelost, of minimaal tien nieuwe waarheden hebben ontdekt? Of gaat men in de wetenschap de onderzoeksvragen van de hoogste bieder proberen te beantwoorden?

Wetenschapsidols, dat lijkt me wel wat! Dit is pas revolutionair. Ik zie een glorieuze toekomst voor John de Mol en consorten. NWO nieuwe stijl.

De Weg Naar De Hel...

Elsevier.nl, donderdag 30/05/2013:

"Nederland gaat miljarden steken in windmolens op zee en bijna alle kolencentrales worden gesloten. De consument moet deze miljardeninvestering grotendeels vergoeden." (lees hier)

Ze proberen netjes te blijven bij Elsevier, maar volgens mij bedoelen ze dat Nederland een aantal miljarden in de fik gaat steken. Een offer aan de groene goden. En ondertussen zullen we steeds afhankelijker worden van de niet-zo-schone energie van de milieuvandalen uit Rusland.

De weg naar de hel is geplaveid met groene voornemens

Ideaal En Werkelijkheid

Ideaal...

The Purposes of the United Nations are:
1. To maintain international peace and security, and to that end: to take effective collective measures for the prevention and removal of threats to the peace, and for the suppression of acts of aggression or other breaches of the peace, and to bring about by peaceful means, and in conformity with the principles of justice and international law, adjustment or settlement of international disputes or situations which might lead to a breach of the peace; (lees hier)

en werkelijkheid

"Syrian rebel group that twice abducted United Nations peacekeepers near the Israeli border in the past three months stole several UN vehicles, a UN Peacekeeping spokesperson acknowledged to The Times of Israel — including at least two sophisticated armored personnel carriers [...] 

UN Peacekeeping spokesperson Josephine Guerrero confirmed to The Times of Israel, however, that not only were the four vehicles missing from March’s kidnapping, but that “a number of vehicles were taken during the March and May incidents involving the detention of UNDOF peacekeepers.”" (lees hier)

Wil iemand a.u.b. de stekker uittrekken?

Multicultionzin

Elsevier.nl, donderdag 23/05/2013:

"De Haagse Schilderswijk wordt gestigmatiseerd. Het wordt tijd dat Nederlanders gaan accepteren dat de samenleving fundamenteel is veranderd. Dat zegt Eerste Kamerlid voor de PvdA en oud-wethouder in Den Haag Adri Duivesteijn in dagblad Trouw. 'Wij accepteren nog steeds niet dat er kleur in de samenleving is,' zegt de Hagenaar. 'Op het moment dat er een dominante cultuur in de buurt is, zal die eigen gedragingen krijgen.'" (lees hier)

“Wanneer accepteren we de kleurrijke samenleving?” vraagt Adri Duivestijn zich af. En wij vragen ons af wie hij met ‘we’ bedoelt? Zijn multiculturele geestverwanten? Nee, want dat doen ze al, zou je denken. Bedoelt hij misschien ‘we’ de Nederlanders? Dat klinkt meer aannemelijk, maar dit betekent wel dat hij in de naam van zijn ideaal van de multiculturele samenleving voor een monocultuur pleit, voor een cultuur waarin alle mensen, subculturen en leefstijlen elkaar als gelijkwaardig moeten behandelen en dus elkaar met rust laten.

Achter Duivestijns ‘we’ de Nederlanders gaat een impliciete veroordeling schuil van die Nederlanders die zijn ideaal van de multiculturele monocultuur afwijzen. Uit deze veroordeling blijkt ook dat de heer Duivestijn zijn eigen monocultuur superieur vindt aan andere monoculturen, wat logisch wellicht onvermijdelijk is, maar ook evident strijdig is met de grondbeginsels van zijn eigen multiculturele monocultuur, d.w.z. met het beginsel dat alle monoculturen gelijkwaardig zijn.

Op zijn tegenstrijdige afwijzing van de andere monoculturen in Nederland maakt de heer Duivesteijn  een tegenstrijdige uitzondering: we Nederlanders moeten accepteren dat als ergens in een buurt (of waar dan ook) er een dominante subcultuur is, zal die buurt naar de normen en waarden van die cultuur gaan gedragen (ook al druist die cultuur tegen het multiculturele ideaal). Daarmee laat hij de feitelijke ondermijning van zijn eigen multiculturele ideaal op lokaal niveau toe, maar bovendien impliceert hij daarmee dat zijn multiculturele ideaal geen enkele cultuur uitsluit (of insluit) en dus dat dit ideaal betekenisloos is. 

Begrijpt iemand waar Duivestijn en zijn geestverwanten met dit land naartoe willen? Zij trouwens ook niet. Ik ga even een paracetamol slikken